2013 Massemen - Santiago de Compostela

2013 Massemen - Santiago de Compostela

Met de fiets naar Santiago de Compostela van 12 juli tot 3 augustus : 2.189 km

Quatuor viae sunt …. Vier wegen leiden naar Sint-Jacob. Zo staat het in de Gids voor de pelgrim, een onderdeel van het omstreeks 1140 samengestelde boek over Sint-Jacob, het beroemde Liber Sancti Jacobi. Nadat we in 2011 samen reeds van Massemen naar Rome fietsten besloten we dit jaar voor een nieuw avontuur naar Santiago de Compostela in Spanje. Herman deed deze pelgrimstocht met de fiets eerder al in 2006 langs de Via Turonensis en de Camino Francès, de traditionele route via Roncesvalles en steden zoals Burgos en Leon. Nu kozen we voor de via Lemovicensis, de route via Vézelay en Limoges. Onze route loopt in Frankrijk ook nog langs Reims, Troyes en Perigueux. We maken er een aangepaste versie van omdat we in Spanje kiezen voor de Camino del Norte, een alternatieve route langs de noordkust van Spanje, via steden zoals San Sebastian, Bilbao, Santander en Oviedo.

Dag 12

Onze tripPosted by Herman 23 Jul, 2013 21:20:18

23 juli. Sainte Foy la Grande – Saint Justin (Landes) 118 km (T1.200km). 955 hoogtemeters. Vorige avond, na bij een Italiaan in het dorp pasta te gaan eten, vroeg in de slaapzak, alhoewel, het was zweten geblazen in de tent, maar moe als we waren vielen we bijna direct in slaap. De wekker liep om 6u af en we hoorden (dachten we ) de regen, dus nog een half uurtje gewacht, en het bleef ( dachten we ) maar regenen. Maar wetende dat het terug heet zou worden en een lange rit, maakten we toch van ons hart een steen en kropen we de tent uit. Maar niks geen regen, bleek dat we onder een boom stonden die door het geritsel van de bladeren klonk als regen. Enfin, we zaten toch om half 8 op de fiets, nog genietend van de ochtendfriste begonnen we aan onze lange tocht. De weergoden waren ons echter goed gezind, het werd warm, maar de zon bleef verscholen achter een wolkendek zodat we de moeilijkste kilometers, een aantal stevige kuitenbijters en enkele lange hellingen konden afleggen zonder de brandende zon. Alles verliep vlotter dan verwacht, net op het juiste moment een winkel of leuk terrasje waar we de inwendige mens konden versterken en lekker doorfietsen zonder onze break van enkele uren die we hadden ingepland om de heetste uren te overbruggen. Door ons Belgisch vlagje en Vlaamse leeuw worden we goed herkend en aan één van onze stops kwam er een heel charmante vrouw met ons een babbeltje slaan. Ze was zelf Belgische en woonde al 16 jaar in een godvergeten klein dorpje samen met haar man die nog part time werkte in Frankrijk. Ze waren het hectische leven in Brussel ontvlucht, maar ze was toch blij om 2 moedige landgenoten te ontmoeten. Zij ging naar huis en wij, wij moesten verder. Het landschap veranderde voortdurend, prachtige zonnebloemenvelden, mooie landerijen met typische boerderijen en schuren, en uitgestrekte wijngaarden wisselden elkaar af, want ondertussen zaten we in de Bordeaux streek. Toen de zon eindelijk begon te branden reden we over de Garonne, en voor ons de poort naar de Landes. Hier konden we beginnen aan een 50 kilometer lange tocht dwars door de pijnbomen. De lucht is er geparfumeerd en de wegen vlak ! Al bij al werd het dus vandaag een meevaller en waren we om kwart na 6 al op de camping. Veel minder moe en leeg dan gisteren, maar wel toe aan een frisse pint na al dat water.



  • Comments(2)//santiago-de-compostela.wtc-lambroek.be/#post19